koga-da-postujemo1

KOGA DA POŠTUJEMO? (Aleksa Šantić)

 

 

 

 

 

 

 

       koga-da-postujemo2aPitao sam jednog starca,
       Koga krase s'jede vlasi,
       Kom' će skoro samrt hladna
       Slabi život da ugasi:
 
       "Je li, starče, da poštovat' -
       C'jenit treba onog samo,
       Koji ima srebra, zlata -
       Kog imućnim nazivamo?
 
       Koji mirno i spokojno
       Na mekanoj leži svili -
       A ne čuje sirotinju,
       Kako jada, kako cvili? -
 
       Koji ima vinograda,
       Ravnih polja, plodnih njiva, -
       Za bogatstvom i za slavom
       Čija duša samo sniva?
 
       Što se voza u karocah
       Su četiri konja vrana, -
       Kom' je ispod dostojanstva
       Pogledati sirotana?"
 
       Osmjehnu se starac na to
       Pa mi blago odgovara:
       "Ne štuju se, sinko, taki,
       Što imaju samo para.
 
       koga-da-postujemo3aU kog srce za rod bije,
       Kom' je ljubav sveta, mila,
       Kom' je duša čista, sv'jetla
       Kao sunce - Božja sila -
 
       Koji neće malaksati
       Pred svakijem iskušenjem;
       Koji ne zna za poroke
       Već se kiti sa poštenjem;
 
       Koji narod ne prodaje,
       Bratska kletva kog' ne prati,
       Koji ljubi ime svoje,
       Pa sm'je za nj i život dati;
 
       Čije oko pravo gleda
       Puno vjere, svoga plama,
       Toga treba poštovati,
       Pa ma bio u ritama!
 
       Gdje takovih ljudi nema,
       Taj je narod pravo roblje,
       Taj je narod bez svjetlosti,
       Taj je narod pusto groblje".
 
       Aleksa Šantić (1889.)

 

 

Broj posetilaca

Danas476
Juče647
Ovog meseca16146
Ukupno2171517

Currently are 95 guests and no members online


VCNT - Visitorcounter